معرفی بازی
فکر میکنید بدون گفتن حتی یک کلمه و بدون کوچکترین اشاره با دست و صورت بتوانید صدای «یک بطری سس رو به اتمام»، «یک حیوان»، «یک وسیله» یا دهها موقعیت عجیب دیگر را طوری تقلید کنید که بقیه بفهمند منظورتان چیست؟ بازی چیزگو (Guess That Noise) دقیقاً همین توانایی بسیار ضروری برای بقای بشر را آزمایش میکند.
چیزگو یک بازی مهمانی سریع، ساده و پرسروصداست که در آن بازیکنان باید صداهای نوشتهشده روی کارتها را فقط با استفاده از دهان و صداسازی تقلید کنند؛ بدون گفتن کلمه، توضیح دادن یا کمک گرفتن از حرکات بدن. سایر بازیکنان هم آزادند پشت سر هم حدس بزنند تا بالاخره کسی پاسخ درست را پیدا کند. به دلیل قوانین بسیار ساده، زمان کوتاه و وابستگی کم به تجربه قبلی، میتواند در جمعهای خانوادگی و دوستانه بهسرعت روی میز بیاید.
داستان بازی
چیزگو داستان روایی، شخصیت یا جهان خیالی مشخصی ندارد. اینجا خبری از نجات پادشاهی، ساخت تمدن یا مدیریت منابع نیست؛ مأموریت شما بسیار باشکوهتر است: یک صدای عجیب دربیاورید و امیدوار باشید دوستانتان بفهمند چه بلایی سر شما آمده است.
فضای بازی کاملاً دورهمی و نمایشی است. هر دور یکی از بازیکنان در نقش صداساز یا چیزگو قرار میگیرد و باید یکی از صداهای روی کارت را تقلید کند. موقعیتهای خندهدار معمولاً نه از خود پاسخها، بلکه از تلاش بازیکنان برای بازسازی آنها شکل میگیرند؛ مخصوصاً وقتی یک صدای ظاهراً ساده در ذهن اجراکننده کاملاً واضح است، اما برای بقیه بیشتر شبیه خرابی موتور یخچال شنیده میشود.
بنابراین تم اصلی چیزگو را میتوان تقلید صدا، حدسزدن و اجرای خلاقانه دانست؛ فضایی سبک که هدف اصلی آن ساختن لحظات جمعی و خندهدار است، نه فروبردن بازیکن در یک داستان پیچیده.
سبک بازی و مکانیزمهای اصلی
چیزگو در دسته بازیهای مهمانی و حدسزدنی قرار میگیرد. هسته اصلی بازی بر پایه چند ایده بسیار ساده ساخته شده است:
تقلید صدا: بازیکن باید مفهوم روی کارت را فقط با ایجاد صدا اجرا کند.
محدودیت ارتباطی: استفاده از کلمات و اشاره با صورت، دست یا بدن ممنوع است؛ بنابراین نمیتوانید مثل پانتومیم از حرکات کمک بگیرید. بازیکنان میتوانند مرتب حدسهای خود را با صدای بلند اعلام کنند تا پاسخ درست پیدا شود. صداهای کارتها ارزش امتیازی متفاوتی دارند و انتخاب گزینه دشوارتر میتواند امتیاز بیشتری نصیب صداساز کند. معرفیهای بازی اصلی نیز تأکید میکنند که چالشهای سختتر امتیاز بالاتری دارند. بازی استراتژیک یا تاکتیکی نیست. مهارت اصلی در آن توانایی خلاقانه برای بازسازی صدا، شناخت ذهن بقیه و گاهی داشتن اعتمادبهنفس کافی برای تولید صداهایی است که در شرایط عادی بهتر است در جمع عمومی شنیده نشوند.
در بازی چه کار میکنید؟
در حالت اصلی بازی، تعدادی کارت به پشت در وسط میز قرار میگیرند و یکی از بازیکنان بهعنوان اولین صداساز انتخاب میشود. در توضیحات نسخه ایرانی پیشنهاد شده بازی با یک دسته 15 کارتی آغاز شود. را برمیدارد و یکی از صداهای روی آن را انتخاب میکند. سپس باید آن صدا را تا جای ممکن واضح تقلید کند، اما دو محدودیت جدی دارد:
نباید هیچ کلمهای بگوید.
نباید با دست، صورت یا بدن اشاره کند.
بقیه بازیکنان هر تعداد حدس که بخواهند مطرح میکنند. وقتی یکی از آنها پاسخ درست را پیدا کند، صداساز بر اساس درجه سختی آن صدا امتیاز میگیرد و بازیکنی که پاسخ درست داده، صداساز بعدی میشود. اگر صدای انتخابشده بیش از حد دشوار باشد، قوانین نسخه ایرانی امکان تغییر به صدای دیگری از همان کارت را هم در نظر گرفتهاند، هرچند پس از تغییر دیگر نمیتوان به انتخاب قبلی برگشت. های انتخابشده ادامه پیدا میکند و در نهایت بازیکنی که بیشترین امتیاز را جمع کرده باشد برنده میشود. نسخه ایرانی علاوه بر حالت رقابتی، حالت همکاری و یک روش تیمی نیز ارائه میکند؛ بنابراین میتوان ساختار بازی را با نوع جمع تغییر داد. ی چه تجربهای به شما میدهد؟
تجربه اصلی چیزگو بر پایه خنده، خجالت کنترلشده، حدسهای عجیب و واکنشهای لحظهای شکل میگیرد. این از آن بازیهایی نیست که جمع بعد از پایانش درباره حرکت هوشمندانه دور چهارم بحث کند؛ احتمال بیشتری دارد که تا چند روز یک صدای افتضاح را برای مسخرهکردن یکی از بازیکنان تکرار کنند.
یکی از نقاط قوت بازی این است که اجراها تقریباً هیچوقت دقیقاً مطابق انتظار پیش نمیروند. حتی اگر پاسخ روی کارت ساده باشد، تفاوت برداشت آدمها از یک صدا میتواند موقعیت خندهداری ایجاد کند. خود ناشر اصلی نیز بازی را بر تلاشهای خندهدار، حدسهای غیرمنتظره و مناسببودن برای جمعهای خانوادگی و گروههای چندسنی متمرکز معرفی میکند. سریعی دارد. آمادهسازی سنگینی در کار نیست، توضیح قوانین زمان زیادی نمیبرد و بازیکنان تازهوارد مجبور نیستند قبل از شروع یک جلسه آموزشی تحمل کنند. به همین دلیل بازی بیشتر از آنکه «برنامه اصلی یک شب بردگیم سنگین» باشد، گزینهای مناسب برای شروع دورهمی، گرمکردن جمع یا پرکردن فاصله بین بازیهای طولانیتر است.
مناسب چه تیپ بازیکن یا چه نوع جمعی است؟
چیزگو بیش از همه برای جمعهای دوستانه و خانوادگی راحت و بیتکلف مناسب است؛ جمعهایی که اعضایشان از مسخرهبازی، اجراهای عجیب و خندیدن به اشتباهات یکدیگر ناراحت نمیشوند.
این بازی انتخاب خوبی است برای:
جمعهای نسبتاً پرنفر که پیدا کردن بازی مناسب برای همه اعضایشان دشوار است؛ پشتیبانی از 2 تا 15 بازیکن انعطاف بالایی ایجاد میکند.
مهمانیها و دورهمیها که در آنها همه لزوماً بردگیمباز حرفهای نیستند.
گروههایی که پانتومیم و بازیهای حدسزدنی را دوست دارند اما دنبال محدودیت و ایدهای متفاوت هستند.
بازیکنانی که از اجرا کردن و مرکز توجه قرار گرفتن نمیترسند یا حداقل حاضرند برای چند دقیقه آبروی اجتماعی خود را در خدمت سرگرمی جمع قرار دهند.
وجود حالت همکاری نیز باعث میشود بازی برای دو نفر یا گروههایی که علاقهای به رقابت مستقیم ندارند انعطاف بیشتری داشته باشد.
اگر از بازیهایی که شما را مجبور به اجرا در مقابل دیگران میکنند خوشتان نمیآید، چیزگو ممکن است انتخاب مناسبی نباشد. هرچند بازی به مهارت بازیگری واقعی نیاز ندارد و حتی ناشر اصلی تأکید میکند که جذابیت آن بیشتر از تلاشهای عجیب و غیرمنتظره میآید، باز هم باید حاضر باشید جلوی دیگران صدا دربیاورید. چیزگو لذت زیادی نمیبرید اگر:
دنبال استراتژی، برنامهریزی یا تصمیمگیری عمیق هستید.
جمع شما بیش از حد رسمی و کمحرف است.
از قرار گرفتن در مرکز توجه مضطرب میشوید.
بازیهای مهمانی و فعالیتمحور را بهطور کلی دوست ندارید.
انتظار دارید بازی دونفره همان انرژی یک جمع شش یا هشتنفره را ایجاد کند.
چیزگو از نظر قوانین با دو نفر قابل بازی است و برای این تعداد حتی حالت همکاری دارد، اما بهنظر ما بخش بزرگی از جذابیت طبیعی آن در جمعهای چندنفره آشکار میشود؛ جایی که تعداد حدسها، تفاوت برداشتها و واکنشهای بازیکنان بیشتر است.
کیفیت ساخت نسخه ارائهشده در آلفان
نسخه فارسی چیزگو محصول مشترک فانتایمز و هزارتو است. نکته مهم برای چنین بازیای، بومی و فارسی بودن محتوای متنی کارتهاست. در یک بازی حدسزدنی سریع، روانبودن عبارات اهمیت زیادی دارد و بازیکن نباید وسط نوبت درگیر ترجمه ذهنی مفهوم کارت شود.
طبق قوانین منتشرشده برای همین نسخه، بازی فقط به حالت پایه محدود نیست و شیوههای رقابتی، همکاری و تیمی برای آن توضیح داده شده است. در روش تیمی منتشرشده برای نسخه ایرانی نیز به 56 کارت اشاره شده است.
چیزگو یک بازی کارتی جمعوجور است و نباید انتظار قطعات حجیم، مینیاتور یا تولید لوکس یک بردگیم سنگین را داشت. ارزش نسخه بیشتر به تعداد موقعیتهای قابل اجرا، خوانایی کارتها، کیفیت چاپ و امکان بیرونآوردن سریع بازی در هر جمع وابسته است.
ارزش خرید در مقایسه با قیمت
چیزگو در دسته بازیهایی قرار میگیرد که ارزش خریدشان بیش از هر چیز به نوع جمع شما وابسته است.
اگر مرتب مهمانی خانوادگی یا دورهمی دوستانه دارید، بازی میتواند نسبت به ساختار سادهاش بارها روی میز بیاید. تعداد بالای بازیکنان، زمان کوتاه، آموزش سریع و امکان تغییر میان حالت رقابتی، همکاری و تیمی باعث میشوند یک محصول کوچک برای موقعیتهای مختلف قابل استفاده باشد. عمولاً دو نفره بازی میکنید یا بیشتر به بازیهای استراتژیک علاقه دارید، ارزش خرید چیزگو برای شما پایینتر است. این بازی قرار نیست عمق مکانیکی زیادی ارائه دهد؛ پولی که پرداخت میکنید در اصل برای محتوای آماده، تنوع صداها و تجربه اجتماعی بازی است. البته در تاریخ نگارش این بازی با توجه به افزایش قیمت اکثر بازیها و اینکه این بازی تحت تاثیر افزایش قیمت قرار نگرفته است، ارزش خرید بازی را تا حد بسیار زیادی بالا میبرد.
جدا از بحث قیمت، برای خانوادهها و گروههایی که مرتب دور هم جمع میشوند، چیزگو میتواند ارزش خرید خوبی داشته باشد؛ مخصوصاً اگر بازیهای سریع و خندهدار در مجموعهشان کم باشد.
مقایسه کوتاه با بازیهای همسبک
نزدیکترین مقایسه عمومی برای چیزگو، پانتومیم است؛ با این تفاوت اساسی که در پانتومیم بدن و حرکات شما ابزار اصلی انتقال مفهوم هستند، اما در چیزگو دقیقاً همین ابزارها ممنوع شدهاند و باید همهچیز را با صدا منتقل کنید. این محدودیت ساده باعث میشود تجربه بازی کاملاً متفاوت شود.
در مقایسه با بازیهایی مثل کدنیمز، چیزگو بسیار کمتر ذهنی و تحلیلی است. کدنیمز روی ارتباط کلامی محدود، تداعی واژهها و پیدا کردن ارتباط میان مفاهیم تمرکز دارد، در حالی که چیزگو یک بازی اجرایی و لحظهای است.
همچنین نسبت به بسیاری از بازیهای مهمانی مبتنی بر سؤال و جواب، چیزگو وابستگی کمتری به دانش عمومی دارد. کسی لازم نیست اطلاعات تاریخی، سینمایی یا علمی خاصی بداند؛ کافی است بتواند یک صدا تولید کند یا تلاش دیگران را بفهمد. و ظاهراً همین درخواست ساده برای انسان بالغ گاهی به نتایج بسیار نگرانکنندهای منجر میشود.
اگر چیزی که از بازیهای دورهمی میخواهید خنده مستقیم، مشارکت سریع و قوانین کم است، چیزگو انتخاب هدفمندتری نسبت به بازیهای حدسزدنی سنگینتر محسوب میشود.
جمعبندی نهایی برای تصمیمگیری
چیزگو (Guess That Noise) یک بازی مهمانی ساده، سریع و عمداً مسخره است که ایده مرکزیاش را بدون پیچیدگی اضافه اجرا میکند: یک نفر صدا درمیآورد و بقیه تلاش میکنند بفهمند آن صدا قرار بوده چه باشد.
نقطه قوت اصلی بازی، مناسببودن برای جمعهای متنوع است. قوانین سریع توضیح داده میشوند، افراد تازهکار بهراحتی وارد بازی میشوند و ظرفیت 2 تا 15 نفر باعث میشود برای مهمانیها و دورهمیهای پرجمعیت انعطاف بالایی داشته باشد.چیزگو برای کسی ساخته شده که حاضر است چند دقیقه جدیت را کنار بگذارد، صدایی عجیب تولید کند و از حدسهای اشتباه بقیه لذت ببرد.
اگر جمع شما اهل خنده، اجرا و بازیهای پرتعامل است، چیزگو انتخابی کمدردسر و مناسب برای باز شدن مکرر روی میز است. اگر بیشتر دنبال چالش استراتژیک یا تجربهای جدی هستید، بهتر است با احترام از کنار این حجم از صداسازی عبور کنید.
