آقای جک نسخه لندن

معرفی بازی مستر جک: لندن

مستر جک: لندن (Mr. Jack: London) یک بازی کاملاً دونفره، استنتاجی و نامتقارن است که شما را به خیابان‌های تاریک محله وایت‌چپل (Whitechapel) در لندن سال 1888 می‌برد.

یکی از بازیکنان در نقش مستر جک (Mr. Jack) قرار می‌گیرد؛ اما جک مهره مخصوص خودش را ندارد. او هویت یکی از 8 شخصیت حاضر روی صفحه را مخفیانه انتخاب کرده و تلاش می‌کند تا پایان بازی هویت واقعی‌اش را پنهان نگه دارد یا از شهر فرار کند.

بازیکن دیگر نقش کارآگاه را برعهده دارد و باید با بررسی موقعیت شخصیت‌ها، نور چراغ‌های خیابان، فاصله افراد از یکدیگر و اطلاعاتی که در پایان هر دور دریافت می‌کند، به‌تدریج مظنون‌ها را کنار بگذارد و پیش از پایان شب جک را دستگیر کند.

همین ساختار باعث شده مستر جک از آن بازی‌هایی باشد که هر 2 بازیکن دقیقاً روی یک صفحه و با همان مهره‌ها بازی می‌کنند، اما هدف و طرز فکرشان کاملاً متفاوت است.

نسخه اصلی بازی در سال 2006 توسط برونو کاتالا (Bruno Cathala) و لودویک موبلان (Ludovic Maublanc) طراحی و توسط هوریکن (Hurrican) منتشر شد. تصویرگری آن نیز اثر پیرو (Piérô) است.
نسخه ارائه‌شده در آلفان تولید اسپیس برد (Space Board) است و در این صفحه درباره نسخه پایه لندن بدون افزونه صحبت می‌کنیم. اسپیس برد افزونه مستر جک لندن را نیز به‌صورت محصولی جداگانه تولید کرده، اما شخصیت‌ها و قوانین افزونه جزو این نسخه نیستند.

داستان و فضای بازی

شب روی کوچه‌های وایت‌چپل افتاده و جک قاتل در میان سایه‌ها پنهان شده است.

کارآگاهان معروفی مثل شرلوک هولمز (Sherlock Holmes) و جان واتسون (John Watson) وارد منطقه شده‌اند تا پیش از طلوع هویت جک را پیدا کنند. مشکل اینجاست که جک خودش را به شکل یکی از همین شخصیت‌ها درآورده و هیچ‌کس جز بازیکن جک نمی‌داند کدام مهره روی صفحه درواقع قاتل است.

در نتیجه کارآگاه نمی‌تواند فقط یک مهره مشکوک را تعقیب کند. باید با استفاده از نور، سایه و موقعیت شخصیت‌ها گروه مظنون‌ها را مرحله‌به‌مرحله کوچک‌تر کند.

از طرف دیگر، بازیکن جک هم فقط فرار نمی‌کند. او همان شخصیت‌هایی را حرکت می‌دهد که کارآگاه استفاده می‌کند و می‌تواند عمداً بعضی مظنون‌ها را در نور نگه دارد، بعضی را به تاریکی ببرد و تصویری گمراه‌کننده از هویت واقعی خودش بسازد.

همین موضوع باعث می‌شود بازی حس یک تعقیب‌وگریز ذهنی داشته باشد؛ کارآگاه دنبال حقیقت است و جک تمام تلاشش را می‌کند چیزی که روی صفحه می‌بینید دقیقاً همان چیزی نباشد که فکر می‌کنید.

سبک بازی و مکانیزم‌های اصلی

مستر جک یک بازی استنتاجی، معمایی و استراتژیک دونفره است که هسته اصلی آن بر استنتاج (Deduction)، حرکت روی شبکه (Grid Movement)، شبکه شش‌ضلعی (Hexagon Grid)، انتخاب باز شخصیت‌ها (Open Drafting) و قدرت‌های متفاوت شخصیت‌ها (Variable Player Powers) بنا شده است.

در کنار این‌ها، بازی عملاً از هویت مخفی و ساختار کاملاً نامتقارن میان 2 نقش استفاده می‌کند.

کارآگاه اطلاعات ناقص دارد و باید حقیقت را کشف کند. جک اطلاعات کامل درباره هویت خودش دارد و باید با مدیریت موقعیت شخصیت‌ها اطلاعاتی تولید کند که تا حد امکان برای کارآگاه مبهم باشد.

نکته مهم این است که هیچ‌کدام مالک شخصیت‌های خاصی نیستند.

هر 8 شخصیت روی صفحه می‌توانند توسط هر 2 بازیکن حرکت داده شوند. بنابراین کارآگاه ممکن است ناخواسته خود جک را به موقعیت بهتری ببرد و بازیکن جک هم گاهی مجبور می‌شود شخصیتی را حرکت دهد که اصلاً هویت واقعی خودش نیست.

در بازی چه کار می‌کنید؟

بازی حداکثر 8 دور ادامه پیدا می‌کند.

در هر دور فقط 4 شخصیت از میان 8 شخصیت برای حرکت در دسترس قرار می‌گیرند. هر 2 بازیکن در همان دور شخصیت‌ها را میان خود تقسیم می‌کنند و در نهایت هر نفر 2 شخصیت را حرکت می‌دهد.

در دورهای فرد، کارآگاه ابتدا یک شخصیت انتخاب می‌کند. سپس جک 2 شخصیت را پشت سر هم بازی می‌کند و در نهایت شخصیت چهارم دوباره نصیب کارآگاه می‌شود.

در دورهای زوج ترتیب برعکس می‌شود؛ جک شخصیت اول را انتخاب می‌کند، کارآگاه 2 شخصیت بعدی را حرکت می‌دهد و جک شخصیت آخر را می‌گیرد.

این ساختار اهمیت زیادی دارد، چون انتخاب یک شخصیت به همان اندازه که قدرتش مهم است، باعث می‌شود آن شخصیت دیگر در اختیار حریف نباشد.

گاهی شخصیتی را نه به این دلیل انتخاب می‌کنید که حرکت فوق‌العاده‌ای با او دارید، بلکه چون نمی‌خواهید حریف به قدرتش دسترسی داشته باشد.

دیده‌شده یا دیده‌نشده؛ قلب واقعی بازی

مهم‌ترین قانون مستر جک در پایان هر دور اتفاق می‌افتد.

بعد از حرکت 4 شخصیت، بازیکن جک باید اعلام کند که شخصیت واقعی جک دیده می‌شود یا دیده نمی‌شود.

یک شخصیت زمانی دیده‌شده محسوب می‌شود که کنار یک چراغ روشن باشد، در کنار شخصیت دیگری قرار گرفته باشد یا در مسیر نور چراغ جان واتسون قرار داشته باشد. شخصیتی که تنها در تاریکی قرار گرفته باشد دیده‌نشده است.

اگر جک بگوید «دیده می‌شوم»، تمام شخصیت‌هایی که در تاریکی و خارج از دید قرار دارند بی‌گناه شناخته می‌شوند.

اگر جک بگوید «دیده نمی‌شوم»، تمام شخصیت‌های قابل مشاهده از فهرست مظنون‌ها حذف می‌شوند.

این اطلاعات به‌ظاهر ساده در هر دور می‌تواند تعداد مظنون‌ها را به‌شدت کاهش دهد.

برای مثال اگر 5 شخصیت در روشنایی و 3 شخصیت در تاریکی باشند و جک اعلام کند دیده نشده است، کارآگاه فوراً می‌فهمد هر 5 شخصیت روشن بی‌گناه هستند و جک فقط یکی از آن 3 نفر باقی‌مانده است.

همین سیستم است که بازی را از یک تعقیب‌وگریز ساده به یک پازل استنتاجی واقعی تبدیل می‌کند.

جک چگونه فرار می‌کند؟

بازیکن جک 2 مسیر اصلی برای پیروزی دارد: زنده ماندن تا پایان دور 8 یا فرار از منطقه.

اما نمی‌تواند هر زمانی که دلش خواست از یکی از خروجی‌ها بیرون برود.

جک فقط زمانی اجازه تلاش برای فرار دارد که در پایان دور قبلی دیده نشده باشد. در این حالت، در دور بعد می‌تواند شخصیت واقعی خودش را از یکی از خروجی‌های بدون مانع پلیس خارج کند و بلافاصله بازی را ببرد.

این قانون اهمیت تاریکی را دو برابر می‌کند.

اگر جک در سایه بماند، کارآگاه اطلاعات بیشتری درباره مظنون‌ها به دست می‌آورد، اما هم‌زمان خطر فرار واقعی جک در دور بعد بالا می‌رود.

بنابراین کارآگاه گاهی ترجیح می‌دهد جک در روشنایی باشد، حتی اگر این کار باعث شود مظنون‌های کمتری حذف شوند.

کارآگاه چگونه جک را دستگیر می‌کند؟

کارآگاه زمانی که فکر می‌کند هویت جک را کشف کرده، باید یکی از شخصیت‌ها را روی خانه‌ای که مظنون موردنظر قرار دارد حرکت دهد و او را متهم کند.

اگر مظنون واقعاً جک باشد، کارآگاه بلافاصله برنده می‌شود.

اما اگر اشتباه کرده باشد، جک از آشفتگی ایجادشده استفاده می‌کند و فرار می‌کند؛ یعنی اتهام اشتباه مساوی با شکست فوری کارآگاه است.

در نتیجه بازی شما را تشویق نمی‌کند همین که احتمال دادید کسی جک است سراغش بروید.

باید تا جایی که امکان دارد اطلاعات جمع کنید و زمانی دست به دستگیری بزنید که از نتیجه مطمئن باشید.

گاهی حتی می‌دانید جک یکی از فقط 2 شخصیت باقی‌مانده است، اما همین 50% احتمال خطا برای یک اتهام مرگبار هنوز کمی زیادی هیجان‌انگیز است.

نور و تاریکی چگونه تغییر می‌کنند؟

چراغ‌های خیابان یکی از مهم‌ترین ابزارهای بازی هستند، اما لندن قرار نیست تا صبح همین‌قدر روشن بماند.

در پایان هر یک از 4 دور نخست، یکی از چراغ‌های شماره‌دار خاموش می‌شود و برای ادامه بازی خاموش باقی می‌ماند. از دور پنجم به بعد دیگر چراغ شماره‌داری حذف نمی‌شود.

یعنی هرچه شب جلوتر می‌رود، بخش بیشتری از صفحه در تاریکی فرو می‌رود و فرصت جک برای مخفی‌شدن افزایش پیدا می‌کند.

این تغییر تدریجی باعث می‌شود فشار زمانی بازی واقعی باشد.

کارآگاه در ابتدای بازی نور بیشتری برای محدودکردن جک دارد، ولی زمان زیادی برای پیدا کردن هویت او ندارد. اگر تحقیقات بیش از حد طول بکشد، خیابان‌ها تاریک‌تر می‌شوند و جک فضای بیشتری برای فرار پیدا می‌کند.

شخصیت‌ها چرا این‌قدر مهم هستند؟

هر کدام از 8 شخصیت بازی قدرت مخصوص خودش را دارد و بخش بزرگی از عمق تاکتیکی مستر جک از نحوه استفاده از همین قدرت‌ها می‌آید.

شرلوک هولمز (Sherlock Holmes) بعد از حرکت یک کارت از دسته مدرک یا بی‌گناهی برمی‌دارد و مخفیانه آن را می‌بیند. اگر کارآگاه از شرلوک استفاده کند، عملاً یک مظنون دیگر را بدون نیاز به سیستم نور و تاریکی حذف می‌کند. اگر جک شرلوک را بردارد، می‌تواند همین اطلاعات را از دست کارآگاه خارج کند و تحقیقات را سخت‌تر کند.

جان واتسون (John Watson) یک چراغ دستی دارد که در یک خط مستقیم نور می‌تاباند و تمام شخصیت‌های قرارگرفته در مسیر آن را قابل مشاهده می‌کند. جهت قرارگیری واتسون بنابراین می‌تواند نتیجه مرحله شاهدان را کاملاً تغییر دهد.

جان اسمیت (John Smith) یکی از چراغ‌های روشن را جابه‌جا می‌کند و عملاً نقشه روشنایی شهر را تغییر می‌دهد.

بازرس لستراد (Inspector Lestrade) موانع پلیس روی خروجی‌ها را جابه‌جا می‌کند و می‌تواند مسیر احتمالی فرار جک را ببندد یا ناخواسته خروجی دیگری را باز کند.

جرمی برت (Jeremy Bert) درپوش‌های فاضلاب را جابه‌جا می‌کند. فاضلاب‌های باز مانند تونل‌هایی هستند که شخصیت‌ها می‌توانند با صرف حرکت کمی بین آن‌ها سفر کنند.

گروهبان گودلی (Sergeant Goodley) می‌تواند با سوت خود شخصیت‌های دیگر را به سمت خودش بکشد و موقعیت چند مهره را در یک حرکت تغییر دهد.

سر ویلیام گال (Sir William Gull) می‌تواند به‌جای حرکت عادی، جای خودش را با شخصیت دیگری عوض کند.

و میس استلثی (Miss Stealthy) قادر است هنگام حرکت از روی موانعی عبور کند که بقیه شخصیت‌ها نمی‌توانند از آن‌ها رد شوند.

نکته جذاب این است که این قدرت‌ها برای هیچ طرفی ذاتاً «خوب» یا «بد» نیستند.

واتسون می‌تواند به کارآگاه کمک کند جک را در نور نگه دارد، اما جک هم ممکن است واتسون را بچرخاند تا چند مظنون مهم را از نور خارج کند.

همین دوطرفه‌بودن قدرت‌ها یکی از بهترین بخش‌های طراحی بازی است.

فاضلاب‌ها و موانع پلیس چه نقشی دارند؟

صفحه وایت‌چپل فقط چند خیابان ساده نیست.

شبکه فاضلاب امکان حرکت سریع میان نقاط دور صفحه را فراهم می‌کند. شخصیتی که به یک فاضلاب باز دسترسی داشته باشد می‌تواند با صرف 1 حرکت از آن وارد شود و از یک فاضلاب باز دیگر خارج شود. درپوش‌هایی که روی بعضی فاضلاب‌ها قرار گرفته‌اند این مسیرها را مسدود می‌کنند.

در گوشه‌های صفحه نیز خروجی‌هایی وجود دارند که جک ممکن است از آن‌ها فرار کند. 2 مانع پلیس تعدادی از این خروجی‌ها را بسته نگه می‌دارند و بازرس لستراد می‌تواند موقعیت آن‌ها را تغییر دهد.

بنابراین حتی اجزایی مثل فاضلاب و موانع خروجی صرفاً عناصر تزئینی نیستند؛ بخشی از پازل موقعیت‌یابی بازی هستند.

کارآگاه باید مسیرهای احتمالی فرار را کنترل کند و جک هم می‌تواند شرایطی ایجاد کند که در دور مناسب ناگهان از نقطه‌ای دور از انتظار به خروجی برسد.

چرا بازی نامتقارن است؟

مستر جک برای هر 2 بازیکن قوانین پایه یکسانی دارد، اما نوع تصمیم‌گیری آن‌ها کاملاً متفاوت است.

کارآگاه با اطلاعات ناقص بازی می‌کند. او باید از حرکت‌ها، نور و نتیجه مرحله شاهدان استفاده کند تا هویت جک را کشف کند.

بازیکن جک از ابتدا دقیقاً می‌داند کدام شخصیت خودش است، اما مشکل دیگری دارد: باید موقعیت 8 شخصیت را طوری مدیریت کند که هویت واقعی‌اش بیش از حد واضح نشود.

اگر همیشه فقط شخصیت واقعی جک را به سمت خروجی حرکت دهید، احتمالاً تحقیقات کارآگاه خیلی کوتاه‌تر از چیزی خواهد شد که دوست دارید.

بنابراین بازیکن جک باید مظنون‌های مصنوعی بسازد. ممکن است عمداً شخصیت بی‌گناهی را در تاریکی نگه دارد، چند نفر را به سمت خروجی ببرد یا کاری کند که کارآگاه تصور کند یک شخصیت خاص اهمیت زیادی دارد.

این تفاوت باعث شده بازی‌کردن 2 سمت تجربه کاملاً متفاوتی داشته باشد.

چه کسی در نقش جک سخت‌تر بازی می‌کند؟

نقش جک معمولاً به مهارت متفاوتی نسبت به کارآگاه نیاز دارد.

کارآگاه بیشتر روی منطق حذف گزینه‌ها تمرکز می‌کند: چه کسی در نور بود؟ چه کسی در تاریکی بود؟ کدام شخصیت با اطلاعات قبلی سازگار نیست؟

جک علاوه بر محاسبه همین اطلاعات باید بلوف و مدیریت تصویر ذهنی حریف را هم انجام دهد.

او باید بداند کارآگاه چه اطلاعاتی دارد و بعد تصمیم بگیرد چگونه از شخصیت‌های بی‌گناه برای ساختن مسیرهای دروغین استفاده کند.

در نتیجه تجربه چند بازی با هر 2 نقش اهمیت زیادی دارد. بعد از چند جلسه بهتر می‌فهمید حرکت ظاهراً عجیب حریف شاید واقعاً اشتباه نباشد و فقط دارد شما را برای نتیجه دور بعد آماده می‌کند.

این بازی چه تجربه‌ای به شما می‌دهد؟

مستر جک تقریباً هیچ زمان مرده‌ای ندارد.

حتی وقتی حریف شخصیت انتخاب می‌کند، باید ببینید کدام مهره را حرکت خواهد داد، آیا مسیر نور عوض می‌شود، خروجی باز می‌شود یا یک مظنون مهم قرار است از موقعیت فعلی خارج شود.

هر حرکت اطلاعات تازه‌ای تولید می‌کند.

برای کارآگاه حس بازی شبیه حل یک معمای زنده است؛ مظنون‌ها یکی‌یکی حذف می‌شوند و دایره تحقیقات کوچک‌تر می‌شود.

برای جک بیشتر شبیه راه‌رفتن روی طناب است. باید به اندازه کافی در تاریکی باشید که فرصت فرار داشته باشید، اما نه آن‌قدر واضح که کارآگاه بفهمد دقیقاً کدام شخصیت برایتان مهم است.

از آنجا که بازی معمولاً حدود 30 دقیقه طول می‌کشد، شکست هم چندان دردناک نیست و خیلی طبیعی است که بعد از یک مسابقه نقش‌ها را عوض کنید و دوباره بازی کنید.

در واقع بهترین روش تجربه مستر جک همین است: یک بار جک باشید، یک بار کارآگاه، و بعد بفهمید طرف مقابل چرا در بازی قبلی آن حرکت اعصاب‌خردکن را انجام داده بود.

مناسب چه تیپ بازیکن یا چه نوع جمعی است؟

مستر جک مخصوص کسانی است که دنبال یک بازی دونفره واقعی هستند؛ نه بازی‌ای که برای 4 نفر طراحی شده و صرفاً با حذف چند قطعه می‌شود 2 نفره‌اش کرد.

اگر از استنتاج، حل معما، پیش‌بینی حرکت حریف و بازی‌هایی که اطلاعات پنهان دارند لذت می‌برید، مستر جک فضای زیادی برای فکرکردن فراهم می‌کند.

همچنین برای زوج‌هایی که مرتب دونفره بازی می‌کنند انتخاب جذابی است، چون 2 نقش بازی آن‌قدر متفاوت هستند که تعویض نقش‌ها تجربه تازه‌ای ایجاد می‌کند.

قوانین آن نسبت به یک بازی استراتژیک سنگین ساده‌تر هستند و درجه پیچیدگی حدود 2.17 از 5 دارد، اما بازی خوب‌کردن نیاز به شناخت قدرت شخصیت‌ها و چند حرکت جلوتر فکرکردن دارد. برای درجه سختی آلفان 4 از 10 ارزیابی مناسبی است.

چه کسانی احتمالاً از این بازی لذت نخواهند برد؟

اولین محدودیت واضح این است که مستر جک فقط 2 نفره است.

اگر معمولاً با جمع‌های 3 یا 4 نفره بازی می‌کنید، این محصول قرار نیست انعطاف زیادی به شما بدهد.

همچنین اگر از بازی‌های کاملاً رقابتی و رودررو لذت نمی‌برید، مستر جک ممکن است کمی سنگین روی رابطه دو بازیکن بنشیند؛ تقریباً تمام تصمیم‌های شما مستقیماً برای خنثی‌کردن برنامه طرف مقابل است.

از طرف دیگر، بازی مقداری عدم تقارن دارد و ممکن است در چند جلسه نخست یکی از نقش‌ها برای بازیکن تازه‌کار دشوارتر احساس شود. شناخت قدرت 8 شخصیت و اینکه هرکدام چگونه می‌توانند سیستم نور و حرکت را تغییر دهند، بخشی از منحنی یادگیری است.

اگر هم دنبال یک بازی داستانی درباره پرونده تاریخی جک قاتل هستید، باید انتظار را تنظیم کنید. تم لندن و شخصیت‌ها فضای خوبی ایجاد می‌کنند، اما مستر جک در اصل یک بازی استنتاجی تاکتیکی است، نه پرونده جنایی روایی.

کیفیت ساخت نسخه ارائه‌شده در آلفان

نسخه ارائه‌شده در آلفان تولید اسپیس برد (Space Board) است و نسخه پایه مستر جک لندن را ارائه می‌دهد. تولید این عنوان توسط اسپیس برد در منابع فروش داخلی نیز ثبت شده است.

بازی پایه شامل صفحه وایت‌چپل، 8 مهره شخصیت، 8 کارت شخصیت، 8 کارت مدرک یا بی‌گناهی، 6 کاشی چراغ روشن، 2 کاشی درپوش فاضلاب، 2 مانع پلیس، کارت دوطرفه شاهد و نشانگر دور است که از کیفیت ساخت بسیار خوبی برخوردارند. این همان مجموعه اجزای نسخه پایه بین‌المللی است.

بخش مهم تجربه فیزیکی بازی روی صفحه اصلی و مهره‌های شخصیت شکل می‌گیرد، چون در تمام طول مسابقه باید وضعیت مظنون یا بی‌گناه بودن شخصیت‌ها، محل چراغ‌ها، فاضلاب‌ها و خروجی‌های بسته را با یک نگاه تشخیص دهید.

نسخه موردنظر این صفحه افزونه ندارد. افزونه رسمی مستر جک لندن شخصیت‌های تازه‌ای وارد بازی می‌کند و اسپیس برد نیز آن را جداگانه عرضه کرده است؛ بنابراین اگر محصولی با عنوان «مستر جک + افزونه» می‌بینید، با نسخه پایه این صفحه یکسان نیست.

ارزش خرید در مقایسه با قیمت

ارزش اصلی مستر جک در این است که یک تجربه کاملاً اختصاصی برای 2 نفر ارائه می‌دهد و برای ایجاد عمق به تعداد زیادی کارت یا سناریو وابسته نیست.

همان 8 شخصیت در تمام بازی‌ها حضور دارند، اما ترکیب شخصیت‌های فعال در هر دور، هویت مخفی جک و تصمیم‌های 2 بازیکن باعث می‌شوند وضعیت صفحه دائماً تغییر کند.

بخش مهم تکرارپذیری از تعویض نقش هم می‌آید.

بازی در نقش کارآگاه بیشتر درباره جمع‌کردن اطلاعات و محدودکردن مظنون‌هاست، در حالی که در نقش جک باید همان اطلاعات را دستکاری کنید و کارآگاه را به سمت نتیجه اشتباه ببرید.

مدت حدود 30 دقیقه نیز کمک می‌کند بازی راحت‌تر چندبار پشت سر هم اجرا شود.

اگر معمولاً دونفره بازی می‌کنید و از بازی‌های استنتاجی لذت می‌برید، مستر جک از آن محصولاتی است که ارزشش بیشتر از حجم جعبه، از تعداد دفعاتی می‌آید که می‌توانید دوباره نقش‌ها را عوض کنید و حریف را به چالش بکشید.

مقایسه کوتاه با بازی‌های هم‌سبک

واضح‌ترین مقایسه با مستر جک پاکت (Mr. Jack Pocket) است. نسخه پاکت تجربه‌ای کوچک‌تر و سریع‌تر با ساختار متفاوت دارد و از یک شبکه 3×3 و حرکت کارآگاهان در اطراف آن استفاده می‌کند. نسخه لندن کامل‌تر، فضایی‌تر و تاکتیکی‌تر است و 8 شخصیت واقعی را روی نقشه حرکت می‌دهد.

مستر جک در نیویورک (Mr. Jack in New York) نیز یک بازی مستقل دیگر در همین خانواده است و قوانین و اجزای پیچیده‌تری دارد. خود ناشر آن را نسخه‌ای پیشرفته‌تر معرفی می‌کند و برای شروع، تجربه مستر جک اصلی را پیشنهاد می‌دهد.

در مقایسه با بازی‌هایی مثل نامه‌هایی از وایت‌چپل (Letters from Whitechapel)، هر 2 عنوان از تم جک قاتل و تعقیب‌وگریز استفاده می‌کنند، اما ساختارشان کاملاً متفاوت است. نامه‌هایی از وایت‌چپل بزرگ‌تر، طولانی‌تر و مبتنی بر حرکت مخفی روی نقشه است؛ مستر جک یک دوئل 30 دقیقه‌ای استنتاجی با فقط 8 مظنون مشخص است.

اگر از بازی‌هایی مثل اسکاتلندیارد (Scotland Yard) به دلیل پیدا کردن یک فراری مخفی لذت می‌برید، احتمالاً بخش استنتاجی مستر جک هم برایتان جذاب خواهد بود؛ با این تفاوت که اینجا مکان واقعی جک مخفی نیست، بلکه هویت او مخفی است.

جمع‌بندی نهایی برای تصمیم‌گیری

مستر جک: لندن (Mr. Jack: London) یک بازی دونفره استنتاجی و نامتقارن است که با قوانین نسبتاً جمع‌وجور، یک رقابت ذهنی بسیار مستقیم میان 2 بازیکن ایجاد می‌کند.

یکی از شما می‌داند جک در قالب کدام‌یک از 8 شخصیت روی صفحه پنهان شده و باید تا پایان دور 8 هویتش را مخفی نگه دارد یا در فرصت مناسب از وایت‌چپل فرار کند.

بازیکن دیگر با استفاده از نور، تاریکی، موقعیت شخصیت‌ها و اعلام دیده‌شدن یا دیده‌نشدن جک، مظنون‌ها را یکی‌یکی کنار می‌گذارد تا در نهایت قاتل را پیدا کند.

قدرت‌های متفاوت شخصیت‌ها باعث می‌شوند صفحه دائماً تغییر کند. شرلوک مدرک پیدا می‌کند، واتسون با چراغش بخشی از خیابان را روشن می‌کند، لستراد خروجی‌ها را کنترل می‌کند و بعضی شخصیت‌ها فاضلاب، چراغ‌ها یا موقعیت افراد را جابه‌جا می‌کنند.

هیچ مهره‌ای هم فقط در اختیار یک طرف نیست. همان شرلوکی که یک دور به تحقیقات کمک می‌کند، ممکن است دور بعد توسط جک استفاده شود تا اطلاعات مهمی را از دست کارآگاه خارج کند.

این طراحی باعث شده تقریباً هر حرکت 2 معنا داشته باشد: کاری که الان روی صفحه انجام می‌دهد و اطلاعاتی که درباره هویت جک به حریف منتقل می‌کند.

اگر دنبال یک بازی 2 نفره با استنتاج، بلوف، حرکت تاکتیکی و تقابل مستقیم هستید، مستر جک همچنان یکی از طراحی‌های شاخص این سبک است.

نسخه اسپیس برد (Space Board) موجود در آلفان همان بازی پایه لندن را ارائه می‌دهد و این محصول شامل افزونه نیست؛ بنابراین برای شروع مستر جک، دقیقاً با هسته اصلی و 8 شخصیت کلاسیک بازی روبه‌رو هستید.