بازی هیت: پدال تا ته
Heat: Pedal to the metal
ماشینت رو تا مرز توانش تحت فشار بذار برای رسیدن به پیروزی، اما نذار بیش از حد داغ کنه.
ماشینت رو تا مرز توانش تحت فشار بذار برای رسیدن به پیروزی، اما نذار بیش از حد داغ کنه.
در بردگیم هیت: پدال تا ته، شما رانندههای مسابقهای هستید که باید بین فشار آوردن به موتور و سالم نگهداشتن ماشین تعادل برقرار کنید. هر دور تصمیم میگیرید چقدر گاز بدهید، چه زمانی ترمز کنید و کی ریسک داغ شدن موتور را بپذیرید. اشتباه کوچک؟ خوش آمدید به دیوار کنار پیست.
فضا کاملا الهامگرفته از مسابقات فرمول دهه ۶۰ میلادی است؛ زمانی که رانندهها بیشتر شبیه قهرمانهای دیوانه بودند تا آدمهای محتاط. بازی داستان پیچیدهای تعریف نمیکند، چون لازم نیست. خودِ مسابقه داستان است. هر پیچ، هر سبقت، هر ترمز دیرهنگام.

این بازی توسط آسگر هاردینگ گرانرود ( Asger Aleksandrov Granerud) و دنیل اسکیولد پدرسن (Daniel Skjold Pedersen) طراحی شده؛ طراحانی که قبلا هم نشان داده بودند به تجربههای تماتیک علاقه دارند. ناشر بازی دیز آف واندر (Days of Wonder) است؛ همانها که استادند بازیهایی بسازند که هم خوشگل باشند، هم خوشفکر، هم قابل بازی برای جمعهای مختلف.
مدیریت دست کارت: کارتها هم سرعتاند، هم دردسر
سیستم Heat: فشار آوردن بیش از حد = کارتهای هیت بیشتر = خطر
کنترل سرعت در پیچها: گاز بیجا مساوی با لغزش و تنبیه
آپگرید ماشین: شخصیسازی سبک رانندگی
هوش مصنوعی برای بازی تکنفره: چون حتی تنها هم میشود هیجان داشت

«هِیت» دقیقا همان حس لحظهای را میدهد که پایت روی پدال گاز سنگین شده و مغزت میگوید «نکن» ولی دلت میگوید «برو». بازی سریع پیش میرود، داونتایم ندارد و حتی وقتی نوبتت نیست، مشغولی حساب کردن بدبختی احتمالی دور بعدی. رقابتش سالم است، اما بخشش ندارد.

مزایا:
تم کاملا چسبیده به مکانیک
یادگیری سریع، عمق استراتژیک بالا
مناسب هم جمع خانوادگی هم گیمر حرفهای
تجربه عالی در حالت تکنفره
معایب:
اگر از مدیریت ریسک بدت میآید، اذیت میشوی
با ۶ نفر کمی شلوغ و محاسباتی میشود
کنترل بد هیت میتواند خیلی تنبیهکننده باشد
هیت: پدال تا ته (Heat: Pedal to the metal) از آن بازیهایی است که بعد از تمام شدنش، ناخودآگاه میگویی «یه دور دیگه». ترکیبی از هیجان، تصمیمگیری هوشمندانه و تمی که واقعا حس میشود. اگر دنبال یک بردگیم مسابقهای هستی که هم آدرنالین داشته باشد هم فکر، این همان انتخابی است که پشیمانت نمیکند. فقط یادت باشد: همیشه پدال تا ته جواب نمیدهد!
یکی از بردهای پیست را انتخاب کنید.
برد را در وسط میز بگذارید.
محدودیت سرعت هر پیچ روی برد مشخص است.
برای هر بازیکن:
یک ماشین با رنگ دلخواه بردارید.
صفحه راننده (Player Board) همان رنگ را جلو خودتان بگذارید.
ماشین را روی خط شروع پیست، طبق ترتیب مشخصشده در راهنما، قرار دهید.
هر بازیکن:
کارتهای Speed (سرعت) با اعداد ۱ تا ۴ مخصوص رنگ خودش را برمیدارد.
کارتهای Heat را فعلا کنار میگذارد.
کارتهای اولیه مشخصشده در راهنما را بُر میزند و بهعنوان Deck شخصی جلوی خودش میگذارد.
۷ کارت میکشد؛ این میشود دست شروع مسابقه.
دسته کارتهای Upgrade را بُر بزنید و به تعداد مشخص، رو به بالا کنار برد بگذارید.
کارتهای Stress و Heat را بهصورت دستههای جدا در دسترس همه بگذارید.
توکنهای مربوط به وضعیتها و نشانگر دور مسابقه را آماده کنید.
بسته به پیستی که انتخاب کردهاید، تعداد دور مشخص است.
نشانگر دور را روی عدد شروع قرار دهید.
بله، بازی از همین الان دارد شما را تهدید میکند که اشتباه نکنید.
اگر کمتر از ۶ نفر هستید، میتوانید از رانندههای خودکار (Legends) استفاده کنید.
کارتها و ماشینهای آنها را طبق راهنمای مخصوص Solo/Legends آماده کنید.
آنها بیرحمند و اشتباه نمیکنند؛ صرفا جهت اطلاع.
بازیکنی به دلخواه انتخاب کنید تا بازی را شروع کند.
فازها بهترتیب اجرا میشوند:
انتخاب دنده → بازی کارتها → حرکت → بررسی پیچها → مدیریت Heat
و از این لحظه به بعد، همه چیز به تصمیمهای بد شما بستگی دارد.