بازی لاس وگاس (Las Vegas): یکی از جذابترین بازی های تاسی

اگر دنبال بازی ای هستین که شما رو ببره به قلب کازینوهای لاس وگاس این بازی مخصوص خودتونه. اگه حین بازی آهنگ Poker Face لیدی گاگا رو هم بذارین که دیگه نور علی نوره!

دنیای بازی لاس وگاس Las Vegas Boardgame World

بازی لاس وگاس یک بازی تاسی و شدیدا خونواده پسنده که سال 2012 منتشر شد و خیلی سریع تبدیل شد به یکی از کلاسیک‌های مدرن دنیای بردگیم. در این بازی شما نقش قماربازهایی را دارید که بین شش کازینوی مختلف می‌چرخند و سعی می‌کنند با کمی شانس و کمی زیرکی، بیشترین پول را از میزها جمع کنند. هسته‌ی بازی خیلی ساده است: تاس می‌ریزی، یک عدد انتخاب می‌کنی، تمام تاس‌های آن عدد را روی کازینوی مربوطه می‌گذاری و امیدوار می‌مانی در پایان راند، اکثریت تاس‌ها در آن کازینو برای تو بماند تا اسکناس‌های درشت را برداری. نتیجه این ترکیب ساده می‌شود یک بازی پرهیجان، پرخنده و فوق‌العاده مناسب دورهمی‌های ۴–۵ نفره.

تم و داستان

تم بازی، یک نسخه‌ی کارتونی و نرم از فضای کازینوهای واقعی لاس وگاس است. شش تا کازینوی مختلف روی میز دارید که هرکدام با عددی از ۱ تا ۶ مشخص شده‌اند؛ در ابتدای هر راند روی هر کازینو چند کارت پول دلاری رو می‌شود، تا مجموعشان حداقل به ۵۰ هزار دلار برسد. بعضی کازینوها پول‌های درشت‌تر دارند و تبدیل می‌شوند به نقطه‌ی داغِ کل کل و رقابت بین بازیکن‌ها.

ستاپ و اجزای بازی لاس وگاس Las Vegas boardgame Components

شما در نقش قماربازهایی هستید که با یک مشت تاس رنگی بین این کازینوها می‌چرخید و سعی می‌کنید جایی بایستید که هم پول خوبی روی میز باشد، هم ریسک‌تان حساب شده باشد، هم بتوانید بقیه را با یک حرکت، از میدان بیرون کنید.

تجربه و حس بازی

«لاس وگاس» از آن بازی‌هایی است که قوانینش ظرف دو دقیقه گفته می‌شود، اما میتواند مدتها سرگرمتان کند و کلی بساط برای کل کل و سربسرگذاشتن در اختیار بگذارد.

  • ریتم سریع: نوبت‌ها کوتاه است؛ معمولا ۲۰–۳۰ دقیقه‌ای بازی تمام می‌شود و می‌شود چند راند پشت سر هم بازی کرد.

  • تعامل مستقیم و شاد: هر بار که تاسی را جایی می‌گذارید، معمولا دارید یکی را تهدید می‌کنید، مساوی می‌کنید یا از میدان بیرون می‌اندازید؛ سکوت استراتژیک با این بازی غریبه هست!

  • ترکیب شانس و انتخاب: شانس تاس کاملا پررنگ است، ولی اینکه کجا و کی ریسک کنید، چه زمانی روی کازینوی شلوغ بپرید یا کی صرفا بروید سراغ یک جای خلوت و مطمئن، همه تصمیم‌هایی است که حس می‌کنید روی نتیجه تاثیر دارند.

برای خانواده‌ها، مهمان‌های تازه‌کار یا شروع یک شب بلند بازی، «لاس وگاس» از آن انتخاب‌هایی است که تقریباً همیشه «جو می‌سازد».

مزایا و معایب

مزایا

همین که این بازی انقدر تاسای گوگولی و خوشگل داره برای من یکی کافی بود که بخرمش.

تاس های بازی لاس وگاس Dice in Las Vegas boardgame

ولی جدا از شوخی این بازی همیشه یکی از گزینه هایی بوده که مهمونام میرن سراغش چرا که:

  • یادگیری فوق‌العاده ساده: قوانین را می‌تونی در چند جمله توضیح بدی؛ افرادی که هیچ تجربه ای تو بردگیم ندارن هم سریع یادش میگیرن.

  • زمان کوتاه و مناسب دورهمی: ۱۵–۳۰ دقیقه برای هر پارت، عالی برای چند دور پشت‌سرهم.

  • تعامل و خنده‌ی زیاد: دعواهای مساوی‌کردن و حذف‌کردن دیگران، باعث می‌شه بازی پر از شوخی و کل‌کل پیش بره.

  • بازی‌پذیری بالا با تعداد مختلف نفرات: از ۲ نفره تا ۵ نفره کار می‌کنه، اما ۴ و ۵ نفره دیگه میدرخشه.

  • مناسب برای گیمرها و غیرگیمرها: هم برای خانواده خوب است، هم به‌عنوان فیلر بین بازی‌های سنگین‌تر برای گیمرها.

معایب

  • شانس خیلی پررنگ است: اگر از بازی‌های تاسی و نوسان نتیجه‌ها خوش‌تان نمی‌یاد، این بازی ممکن است اعصابتون رو یکمی خراش بده.

  • ۲ نفره به جذابی ۴–۵ نفره نیست: همچنان قابل بازی هست، اما بخش جالب مساوی‌کردن چند نفر و حذف کردن جمعی، در تعداد پایین‌تر کم‌رنگ‌تر می‌شود.

سخن پایانی

اگر دنبال یک بازی هستید که:

  • در کمتر از چند دقیقه به همه یاد بدهید

  • در ۲۰–۳۰ دقیقه یک دور کامل بازی کنید

  • شانس، ریسک، خنده و کمی نامردی کنترل‌شده را یک‌جا داشته باشد

«لاس وگاس (Las Vegas)» یکی از تمیزترین انتخاب‌ها برای قفسه‌ی بازی‌های خانوادگی و مهمان‌پسند است.

ستاپ و آموزش بردگیم لاس وگاس (Las Vegas):

اجزای بازی:

  • ۶ تخته‌ی کازینو (شماره ۱ تا ۶)

  • ۵ دست تاس در ۵ رنگ مختلف، هر دست شامل ۸ تاس (جمعاً ۴۰ تاس)

  • کارت‌های پول در مقادیر ۱۰ تا ۹۰ هزار دلار

  • کارت شروع‌کننده‌ی راند

اجزای بازی لاس وگاس Las Vegas boardgame Components

ستاپ هر راند:

  1. تخته‌های ۶ کازینو را وسط میز می‌چینید.

  2. برای هر کازینو، از دسته‌ی پول، کارت می‌کشید تا مجموعش حداقل ۵۰ هزار دلار شود.

  3. هر بازیکن ۸ تاس رنگ خودش را برمی‌دارد.

    نکته: حواستون باشه وقتی میخواین رو کازینوها پول بذارین انقدر بذارین که ۵۰ رو رد کنه این یعنی ممکنه که یه کازینو فقط یه اسکناس داشته باشه و یکی ۴تا. توی کتابچه قوانین فارسی اشتباه شده و گفته هر کازینو ۲تا اسکناس که اشتباهه. این تصویر کتابچه قوانین اصلی بازی هست:

    توزیع اسکناس در بازی لاس وگاس Las Vegas money distribution

نوبت‌ بازی

در نوبت خودتان:

  1. همه‌ی تاس‌های باقیمانده‌تان را می‌ریزید.

  2. یکی از اعدادی را که آمده انتخاب می‌کنید.

  3. مجبور هستید تمام تاس‌های آن عدد را روی کازینوی همان عدد قرار دهید.

مثلاً سه تا «۶»، دو تا «۳» و یک «۱» آورده‌اید؛ اگر عدد ۶ را انتخاب کنید، هر سه تاس ۶ روی کازینوی شماره ۶ می‌روند و تاس‌های دیگر برای نوبت‌های بعدی می‌مانند.

اینجاست که تصمیم‌گیری شروع می‌شود:
برید سراغ کازینوی چاق و پرپول ولی شلوغ، یا کازینوی خلوت با پول کمتر ولی امن‌تر؟

پایان راند و امتیازدهی

وقتی همه‌ی بازیکن‌ها تمام تاس‌هایشان را بازی کردند:

  • برای هر کازینو، تعداد تاس‌های هر رنگ شمرده می‌شود.

  • هر کس بیشترین تاس را داشته باشد، بزرگ‌ترین اسکناس آن کازینو را می‌گیرد.

  • نفر دوم، اسکناس بعدی را می‌گیرد (اگر کارت دومی وجود داشته باشد).

  • اگر دو یا چند نفر در رتبه‌ی اول یا دوم مساوی شوند، تمام تاس‌های مساوی حذف می‌شوند و نفر بعدی که تنهاست جای او را می‌گیرد. همین قانون کوچک، بزرگ‌ترین منبع حرص و خنده‌ی بازی است.

بازی معمولاً در ۴ راند انجام می‌شود؛ در انتها هر کس مجموع پول‌هایش بیشتر باشد، برنده است.

استراتژی برنده شدن در بازی لاس وگاس:

اول پول، بعد تاس

  • همیشه قبل از ریختن تاس نگاه کن کدوم کازینو چه پولی روشه.

  • کازینویی که یه ۹۰هزار تنها داره، معمولاً ارزش ریسک کردن داره.

  • جایی که چند تا ۱۰ و ۲۰ و ۳۰ هست، بیشتر برای گرفتن اول و دوم مطمئن خوبه، نه ریسک سنگین.

قاعده: روی ۲–۳ تا کازینو تمرکز کن، نه روی هر شش‌تا. کسی که همه‌جا تاس داره، تقریباً هیچ‌جا پول درست‌وحسابی نمی‌گیره.

۲. زود خودتو لو نده

اوایل راند، این اشتباه کلاسیکه:
۴ تا «۶» میاری، یک‌جا می‌کوبی روی ۹۰هزار، همه هم می‌فهمن کجا باید بیان نابودت کنن.

بهتره:

  • اوایل راند کم‌کم commit کنی؛ مثلاً ۱–۲ تاس روی یه کازینو، ببینی بقیه چکار می‌کنن.

  • وقتی تعداد تاس‌های بقیه رو دیدی، اواخر راند با چند تاس یکجا ضربه‌ی نهایی رو بزنی.

۳. هنرِ مساوی کردن (کثیف‌ترین بخش جذاب بازی)

قانون حذف مساوی‌ها قلب استراتژی بازیه:

  • اگر دو نفر روی یه کازینو تعداد تاس برابر داشته باشن، هر دو حذف می‌شن و نفر بعدی بالا میاد.

  • نصف بردهای خفن از اینجا میاد که با یک تاس، دوتا آدم رو مساوی می‌کنی و می‌فرستی هوا، خودت با تعداد کمتر می‌شی نفر اول.

پس:

  • وقتی می‌خوای جایی بری، فقط به زیاد کردن خودت فکر نکن؛ ببین می‌تونی دو نفر رو مساوی و حذف کنی یا نه.

  • گاهی ارزش داره یه کازینو رو نبری، فقط کاری کنی هیچ‌کس اون اسکناس گنده رو نگیره، مخصوصاً اگر نفر اولِ پول زیاد، توی جدول کلی جلو باشه.

۴. اول و دوم؛ لازم نیست همیشه قهرمان باشی

تو بعضی کازینوها، دعوا سرِ اسکناس گنده دیوونه‌کننده‌ست.
اینجا دو حالت درست داریم:

  • یا واقعاً می‌تونی با تعداد تاس بالا قهرمان شی و بقیه رو تهدید کنی

  • یا اصلاً ولش کن، برو کازینویی که بقیه حواسشون بهش نیست و یه دومِ مطمئن بگیر

خیلی وقت‌ها ترکیب زیر برنده‌ست:

  • یه اول خیلی خوب تو یه کازینوی پرپول

  • دو تا دوم امن تو دو کازینوی دیگه

به جای اینکه سر سه تا اول نصفه‌نیمه بجنگی و هی با مساوی خوردن حذف بشی.

۵. شمردن تاس‌ها و راند لِیت

وسط و آخر راند هی نگاه کن:

  • کی چند تا تاس براش مونده؟

  • چه عددهایی روی میز همین الان قوی‌ان؟

  • کسی هست که دیگه تاسی نداشته باشه و حضورش در کازینویی «قفل شده» باشه؟

آخر راند:

  • با ۱ یا ۲ تاسِ آخر، بیشتر باید تخریب کنی تا بسازی؛

    • مساوی کردن دو نفر اول

    • برداشتن یک دومِ راحت

    • یا خراب کردن کازینویی که حریفِ جلو افتاده توش اول میشه.

۶. فرق تعداد بازیکن‌ها

  • ۲ نفره: taktiکی‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر؛ اینجا شمردن تاس و مدیریت ریسک خیلی مهم‌تره.

  • ۴–۵ نفره: هرج‌ومرج شیرین؛ باید بیشتر واکنشی بازی کنی، دنبال موقعیت‌های لحظه‌ای برای مساوی کردن و دزدیدن جایگاه باشی، نه برنامه‌ریزی درازمدت.

جمع‌بندی تنبل‌پسند

اگر بخوام استراتژی برد رو تو سه خط له کنم:

  1. روی ۲–۳ تا کازینو تمرکز کن و بقیه رو تا حد زیادی ول کن.

  2. اوایل راند زیاد خودتو لو نده؛ ضربه‌های جدی رو بذار آخر که وضعیت بقیه معلومه.

  3. قانون مساوی‌ها رو به نفع خودت استفاده کن؛ بیشتر وقت‌ها بهترین حرکت اینه که بقیه رو مساوی و حذف کنی، نه فقط خودتو چاق‌تر.

طبق این سه‌تا بازی کنی، تعداد «چرا من باختم؟»هات به شکل مشکوکی کم میشه.