معرفی بازی معماران پادشاهی غربی
معماران پادشاهی غربی (Architects of the West Kingdom) یک بازی استراتژیک با محوریت کارگرگذاری است که شما را در نقش معماران سلطنتی اواخر امپراتوری کارولنژی قرار میدهد. برای جلب رضایت پادشاه باید منابع جمع کنید، شاگردان ماهر استخدام کنید، ساختمانهای مختلف بسازید و در ساخت کلیسای جامع سهم داشته باشید؛ اما بازی یک سؤال جالب هم جلوی پایتان میگذارد: برای رسیدن به موفقیت تا چه اندازه حاضر هستید آدم خوبی باقی بمانید؟
اینجا همیشه مجبور نیستید مسیر شرافتمندانه را انتخاب کنید. بازار سیاه منابع ارزشمندی در اختیارتان میگذارد، میتوانید مالیاتهای جمعشده را بدزدید، کارگران رقیب را دستگیر کنید و حتی با بدهکاری به فعالیتتان ادامه دهید. این کارها ممکن است در کوتاهمدت بسیار سودآور باشند، اما جایگاه شما روی مسیر فضیلت را پایین میآورند و در پایان بازی میتوانند برایتان هزینه داشته باشند.
همین تضاد میان کارآمدبودن و درستکاربودن یکی از چیزهایی است که معماران پادشاهی غربی را از بسیاری از بازیهای کارگرگذاری جدا میکند.
بازی به طراحی شم فیلیپس (Shem Phillips) و سم مکدونالد (Sam Macdonald) و با تصویرگری میهایلو دیمیتریفسکی (Mihajlo Dimitrievski) در سال 2018 توسط گارفیل گیمز (Garphill Games) منتشر شد. نسخه پایه برای 1 تا 5 بازیکن و جلساتی حدود 60 تا 80 دقیقه طراحی شده است. تقریباً میتوان گفت با یک بازی استراتژیک متوسط از نظر درجه سختی روبهرو هستیم.
این بازی در سال 2019 نیز وارد فهرست پیشنهادی جایزه کنرشپیل دس یارس (Kennerspiel des Jahres) شد.
داستان و فضای بازی
داستان بازی در حدود سال 850 میلادی و در روزهای پایانی امپراتوری کارولنژی جریان دارد.
پادشاه قصد دارد قلمرو تازه خود را با بناهای بزرگ و باشکوه توسعه دهد و شما یکی از معمارانی هستید که برای کسب اعتبار در دربار او رقابت میکنید. برای رسیدن به این هدف باید نیروی کار استخدام کنید، مصالح ساختمانی فراهم کنید و ساختمانهایی بسازید که ارزش و اعتبار بیشتری برایتان ایجاد کنند.
اما فضای بازی برخلاف ظاهر رنگارنگ و طراحی کارتونی آن چندان بیگناه نیست.
رقبای شما میتوانند کارگرانتان را دستگیر کنند، کارگران دستگیرشده را به زندان بفرستند و بابت تحویل آنها پول بگیرند. خودتان هم میتوانید از بازار سیاه خرید کنید، مالیات بدزدید و از روشهایی استفاده کنید که احتمالاً در رزومه یک معمار سلطنتی بهتر است با فونت کوچک نوشته شوند.
سیستم فضیلت باعث شده این انتخابها فقط تم داستانی نباشند و مستقیم روی گیمپلی اثر بگذارند.
اگر فضیلت بالایی داشته باشید دسترسی شما به بعضی فعالیتهای خلاف محدود میشود، اما میتوانید در ساخت کلیسای جامع مشارکت کنید و در پایان امتیاز بیشتری بگیرید. اگر فضیلتتان خیلی پایین بیاید، مالیات کمتری میپردازید و انجام کارهای خلاف برایتان راحتتر میشود، ولی بعضی فرصتهای آبرومندانه را از دست خواهید داد و ممکن است در پایان بازی جریمه شوید.
بازی عملاً اجازه میدهد تصمیم بگیرید قرار است یک معمار محترم باشید یا کسی که با جمله «روشهای جایگزین تأمین مالی پروژه» فعالیتهای خودش را توجیه میکند.
سبک بازی و مکانیزمهای اصلی
هسته اصلی معماران پادشاهی غربی بر کارگرگذاری (Worker Placement) بنا شده، اما سیستم کارگرگذاری آن با الگوی معمول این سبک تفاوت مهمی دارد.
در بسیاری از بازیهای کارگرگذاری، وقتی یک بازیکن کارگری را در محلی قرار میدهد، آن خانه برای دیگران مسدود میشود یا فضای محدودی برای حضور کارگران دارد. اینجا بیشتر مکانها چنین محدودیتی ندارند و حتی خودتان هم میتوانید چندین کارگر را به یک محل بفرستید.
نکته جذاب این است که هرچه تعداد کارگران شما در یک محل بیشتر باشد، اکشن آن محل قویتر میشود. مثلاً اولین کارگر شما در جنگل ممکن است فقط یک چوب تولید کند، اما وقتی چند کارگر در همان محل جمع شوند، هر بار منابع بیشتری دریافت خواهید کرد. همین طراحی باعث میشود بهتدریج روی بعضی نقاط صفحه سرمایهگذاری کنید.
اما این قدرت یک خطر هم دارد.
هرچه کارگران بیشتری را در یک مکان جمع کنید، رقیب انگیزه بیشتری برای دستگیری آنها پیدا میکند. بازیکن دیگر میتواند با رفتن به مرکز شهر مجموعهای از کارگران شما را دستگیر کند، آنها را روی صفحه خودش نگه دارد و بعد برای دریافت پول تحویل زندان بدهد.
به همین خاطر تعداد زیاد کارگر در یک محل هم فرصت است و هم هدفی بزرگ روی پیشانی شما.
در کنار کارگرگذاری، بازی مدیریت منابع، کارتهای ساختمان، استخدام شاگرد، قدرتهای متغیر بازیکنان، قراردادهای ساخت، مدیریت بدهی و مسیر فضیلت را با یکدیگر ترکیب میکند. این سیستمها جدا از هم نیستند و تقریباً هر تصمیم شما روی چند بخش دیگر تأثیر میگذارد.
در بازی چه کار میکنید؟
در هر نوبت ساختار اکشن بسیار ساده است: یک کارگر از ذخیره خود برمیدارید و در یکی از نقاط صفحه قرار میدهید.
اما نتیجه همین حرکت ساده میتواند کاملاً متفاوت باشد.
ممکن است برای جمعآوری چوب به جنگل بروید، سنگ استخراج کنید، خاک رس یا نقره به دست بیاورید، در بازار شاگرد استخدام کنید، کارگران حریف را دستگیر کنید یا برای ساخت ساختمان و پیشرفت در پروژه کلیسای جامع به تالار صنف بروید.
قدرت اکشن معمولاً به تعداد کارگران قبلی شما در همان محل وابسته است. بنابراین بازی از همان ابتدا شما را مجبور میکند میان پخشکردن نیروی کار و تمرکز روی چند فعالیت خاص تصمیم بگیرید.
اگر پنج کارگرتان را در یک محل جمع کنید، آن نقطه میتواند به موتور قدرتمندی برای تولید منابع تبدیل شود؛ اما تمام آن پنج کارگر ممکن است با یک حرکت رقیب دستگیر شوند.
این تعامل یکی از نقاط قوت اصلی بازی است. شما نمیتوانید فقط به صفحه خودتان نگاه کنید و موتور شخصیتان را در سکوت بسازید، چون تعداد و محل کارگران رقبا مستقیماً روی تصمیمهایتان اثر دارد.
استخدام شاگردها چه اهمیتی دارد؟
ساخت ساختمانهای بزرگ فقط به منابع وابسته نیست و برای بسیاری از پروژهها به مهارتهای مشخصی احتیاج دارید.
اینجاست که شاگردها (Apprentices) وارد بازی میشوند.
شاگردها مهارتهای مختلفی در اختیار شما میگذارند که برای ساخت ساختمانها موردنیاز هستند و بسیاری از آنها علاوه بر مهارت، قدرتهای دائمی یا تخفیفهای خاصی هم دارند. بعضی در جمعآوری منابع بهترند، بعضی هزینه اکشنها را کاهش میدهند و برخی استراتژیهای خاص مثل دستگیری کارگران یا مدیریت بدهی را تقویت میکنند.
به همین دلیل انتخاب شاگرد فقط پاسخ به این سؤال نیست که «الان کدام مهارت را لازم دارم؟»
ممکن است شاگردی را استخدام کنید که برای ساختمان فعلی چندان ضروری نیست، اما قدرتش دقیقاً با استراتژیای که برای ادامه بازی در نظر گرفتهاید هماهنگ باشد.
ترکیب شاگردها با کارتهای ساختمان یکی از عوامل اصلی تکرارپذیری بازی است. گارفیل گیمز نیز تنوع ساختمانها و شاگردها و قدرتهای متفاوت آنها را از عوامل اصلی عمق و تکرارپذیری بازی معرفی میکند.
ساختمانها چگونه ساخته میشوند؟
بخش بزرگی از امتیازهای بازی از ساخت ساختمانها به دست میآید.
برای ساخت یک ساختمان باید کارت موردنظر را در دست داشته باشید، منابع لازم را پرداخت کنید و مهارتهای موردنیازش را از طریق شاگردهایی که استخدام کردهاید فراهم کنید.
ساختمانها فقط امتیاز ساده نیستند. بسیاری از آنها هنگام ساخت اثر فوری دارند و برخی دیگر در پایان بازی براساس شرایط مشخصی امتیاز اضافه میدهند.
بعضی ساختمانها نیز روی فضیلت شما اثر میگذارند.
ممکن است پروژهای بسیار سودآور باشد اما باعث کاهش فضیلت شود، یا ساختمانی دیگر امتیاز کمتری داشته باشد ولی شما را به مسیر اخلاقیتر بازی برگرداند.
در نتیجه، ساخت هر ساختمان بخشی از یک استراتژی بزرگتر است و بهتر است کارتها را فقط براساس عدد امتیازشان انتخاب نکنید.
کلیسای جامع؛ مسیر متفاوتی برای کسب امتیاز
بهجای ساخت یکی از ساختمانهای شخصی، میتوانید منابع خود را صرف پیشرفت در کلیسای جامع (Cathedral) کنید.
برای این کار باید کارگری را در تالار صنف قرار دهید و هزینه مرحله بعد را بپردازید. هرچه بالاتر بروید امتیاز بیشتری در پایان بازی خواهید گرفت.
اما کلیسای جامع یک شرط اخلاقی هم دارد.
اگر فضیلت شما بیش از حد پایین باشد، دیگر اجازه مشارکت در ساخت کلیسا را ندارید. بنابراین بازیکنی که استراتژی کاملاً خلافکارانهای انتخاب کرده نمیتواند همزمان از تمام مزایای این مسیر بهره ببرد.
این محدودیت یکی از دلایلی است که سیستم فضیلت فقط یک نوار تزئینی کنار صفحه نیست. تصمیمهای اخلاقی شما واقعاً بعضی مسیرهای استراتژیک را باز یا بسته میکنند.
فضیلت؛ آیا واقعاً باید آدم خوبی باشید؟
یکی از جذابترین سیستمهای بازی، مسیر فضیلت (Virtue) است.
همه بازیکنان بازی را در سطح متوسطی از فضیلت شروع میکنند و تصمیمهایشان میتواند این شاخص را بالا یا پایین ببرد.
اگر به سطح بالایی برسید، در پایان بازی امتیاز مثبت دریافت میکنید و حتی ممکن است بعضی بدهیهایتان بخشیده شوند. اما آدم خیلی محترمی که باشید، دیگر اجازه ورود به بازار سیاه ندارید.
در طرف مقابل، افت فضیلت باعث میشود بتوانید بخشی از مالیاتها را دور بزنید و هزینه بعضی فعالیتها را کمتر کنید. اما اگر بیش از حد پایین بروید، امکان مشارکت در ساخت کلیسای جامع را از دست میدهید و حتی ممکن است بدهی تازه دریافت کنید.
نکته هوشمندانه این است که بازی شما را مجبور نمیکند همیشه خوب یا همیشه بد باشید.
گاهی بهترین استراتژی این است که چند معامله مشکوک انجام دهید، منابع ارزشمند بگیرید و بعد با چند فعالیت شرافتمندانه جایگاهتان را پیش از پایان بازی ترمیم کنید.
ظاهراً بازی قرون وسطایی هم به این نتیجه رسیده که پاککردن سابقه درست قبل از حسابرسی نهایی ایده بدی نیست.
بازار سیاه چه نقشی دارد؟
بازار سیاه (Black Market) جایی است که میتوانید منابع ارزشمند را ارزانتر یا سریعتر از روشهای معمول به دست بیاورید.
برای مثال ممکن است با پرداخت مقدار کمی نقره به طلا، سنگ مرمر یا منابع دیگر دسترسی پیدا کنید یا فرصت استخدام شاگرد و کشیدن کارت ساختمان پیدا کنید. در عوض معمولاً مقداری فضیلت از دست خواهید داد.
فضاهای بازار سیاه محدودند و برخلاف بیشتر نقاط صفحه، چند بازیکن نمیتوانند آزادانه روی یک خانه جمع شوند.
وقتی بازار سیاه پر شود یا شرایط مشخص دیگری فعال شود، ریست بازار سیاه اتفاق میافتد. کارگران حاضر در بازار مستقیم به زندان فرستاده میشوند و بازیکنانی که تعداد زیادی کارگر در زندان داشته باشند ممکن است فضیلت از دست بدهند یا بدهکار شوند.
در نتیجه بازار سیاه یکی از همان مکانهایی است که پاداشش وسوسهکننده است ولی خطرش را هم نمیتوان نادیده گرفت.
دستگیری کارگران و زندان
تعامل مستقیم میان بازیکنان بیشتر از همه در سیستم دستگیری کارگران دیده میشود.
وقتی به مرکز شهر (Town Centre) میروید، میتوانید گروهی از کارگران یک بازیکن را از یک محل دستگیر کنید و روی صفحه خودتان نگه دارید. بعداً با مراجعه به نگهبانخانه (Guardhouse) میتوانید این کارگران دستگیرشده را تحویل زندان دهید و به ازای هرکدام نقره دریافت کنید.
این مکانیزم دو کاربرد دارد.
اول اینکه مستقیماً سرعت موتور اقتصادی رقیب را کاهش میدهد. اگر کسی پنج کارگر در معدن جمع کرده و هر بار انبوهی سنگ دریافت میکند، میتوانید کل آن مجموعه را یکجا دستگیر کنید.
دوم اینکه از دستگیری رقبا درآمد کسب میکنید.
بازیکن زندانیشده هم برای همیشه کارگرانش را از دست نمیدهد و راههایی برای آزادکردن آنها دارد، اما ممکن است مجبور شود نوبت یا منابعی را صرف این کار کند.
به همین خاطر معماران پادشاهی غربی نسبت به بسیاری از بازیهای کارگرگذاری تعامل بیشتری میان بازیکنان ایجاد میکند، بدون اینکه تبدیل به یک بازی جنگی یا تخریب کامل دارایی رقبا شود.
بدهیها چگونه کار میکنند؟
گاهی برای حل مشکلاتتان مجبور میشوید بدهی بگیرید.
کارت بدهی در ابتدا سمت پرداختنشده خود را نشان میدهد و اگر تا پایان بازی همانطور باقی بماند، ۲ امتیاز منفی دارد. اما میتوانید در طول بازی هزینه آن را بپردازید، کارت را برگردانید و علاوه بر خلاصشدن از جریمه، مقداری فضیلت هم دریافت کنید.
وجود بدهی باعث شده کمبود نقدینگی همیشه به معنای بنبست نباشد.
ممکن است آگاهانه قرض بگیرید چون اکشن فعلی ارزش بیشتری از جریمه احتمالی آینده دارد و امیدوار باشید پیش از پایان بازی بدهی را تسویه کنید.
اما جمعشدن چند بدهی پرداختنشده در کنار کارگران زندانی و فضیلت پایین میتواند در امتیازشماری نهایی ضربه قابلتوجهی بزند.
بازی تکنفره
معماران پادشاهی غربی حالت تکنفره اختصاصی هم دارد.
در این حالت مقابل یک رقیب خودکار بازی میکنید که با استفاده از کارتهای مخصوص برنامه حرکتش مشخص میشود. نسخه پایه شامل صفحه و کارتهای اختصاصی رقیب خودکار است و بازی طوری طراحی شده که برای تجربه تکنفره نیازی به کنترل چند بازیکن فرضی توسط خودتان نداشته باشید. گارفیل گیمز حالت Solo را یکی از ویژگیهای اصلی بازی معرفی کرده است.
نسخه جدید دهکده نیز کارتهای حالت تکنفره را در مجموعه خود دارد.
بنابراین اگر گاهی فرصت جمعکردن گروه ندارید، بخش قابلتوجهی از محتوای بازی همچنان قابل استفاده است.
پایان بازی و امتیازشماری
بازی زمانی وارد مرحله پایانی میشود که آخرین فضای موردنیاز در تالار صنف (Guildhall) با کارگر پر شود. بعد از فعالشدن پایان، همه بازیکنان یک نوبت نهایی خواهند داشت.
امتیاز نهایی فقط از ساختمانهایی که ساختهاید نمیآید.
پیشرفت در کلیسای جامع، موقعیت نهایی روی مسیر فضیلت، منابع ارزشمندی مثل طلا و سنگ مرمر و بعضی ساختمانهای دارای امتیاز پایان بازی میتوانند امتیاز مثبت ایجاد کنند. در مقابل، بدهیهای پرداختنشده و باقیماندن تعداد زیادی از کارگرانتان در زندان باعث از دستدادن امتیاز میشوند.
همین امتیازشماری چندوجهی باعث میشود یک مسیر واحد برای پیروزی وجود نداشته باشد.
ممکن است بازیکنی با تمرکز روی کلیسای جامع جلو بیفتد، نفر دیگری موتور قدرتمندی از ساختمانها و شاگردها بسازد و شخص سوم مدتی را با فضیلت پایین و استفاده از بازار سیاه سپری کند ولی در پایان شرایطش را ترمیم کند.
این بازی چه تجربهای به شما میدهد؟
اولین چیزی که معماران پادشاهی غربی را جذاب میکند این است که با وجود قرارگرفتن در دسته بازیهای کارگرگذاری، حس تکرار یک فرمول قدیمی را ندارد.
در بسیاری از بازیهای این سبک دائماً نگرانید رقیب خانه موردنیاز شما را زودتر اشغال کند. در معماران، بیشتر نقاط برای همه باز هستند و مسئله اصلی تبدیل میشود به اینکه چند کارگر حاضر هستید در یک نقطه سرمایهگذاری کنید؟
هر کارگر اضافی اکشن شما را بهتر میکند، اما همزمان جایزه دستگیریتان را برای رقبا بزرگتر میکند.
این باعث میشود صفحه بازی دائماً تغییر کند. ممکن است چند دور با خیال راحت از یک معدن استفاده کنید و بعد ناگهان تمام کارگرانتان سر از زندان دربیاورند.
سیستم فضیلت هم به تصمیمهای بازی شخصیت میدهد.
شما فقط یک Resource Engine نمیسازید؛ دائماً تصمیم میگیرید آیا سود کوتاهمدت بازار سیاه ارزش کاهش فضیلت را دارد یا نه. ممکن است آگاهانه چند دور تبدیل به خلافکار محله شوید و بعد درست نزدیک پایان بازی شروع به بازسازی وجهه عمومی کنید. سیاستمداران قرون وسطایی ظاهراً خیلی زود به این مکانیزم رسیده بودند.
در کنار این تعامل، کارتهای ساختمان و شاگردها فضای کافی برای برنامهریزی بلندمدت فراهم میکنند و امکان ساخت ترکیبهای متنوعی از تواناییها را به وجود میآورند.
مناسب چه تیپ بازیکن یا چه نوع جمعی است؟
معماران پادشاهی غربی برای کسانی مناسب است که از بازیهای استراتژیک متوسط لذت میبرند و میخواهند بعد از بازیهای خانوادگی ساده وارد مرحله جدیتری از بردگیم شوند، بدون اینکه مستقیماً سراغ یک بازی چهار ساعته با دفترچهای شبیه قانون مالیات بر ارزش افزوده بروند.
طرفداران کارگرگذاری احتمالاً از سیستم خاص جمعکردن چند کارگر در یک محل استقبال میکنند، چون رفتار آن با بسیاری از عناوین این سبک متفاوت است.
همچنین برای کسانی که تعامل مستقیم بیشتری میخواهند انتخاب خوبی است. امکان دستگیری کارگران رقبا باعث میشود وضعیت بقیه بازیکنان را دائماً زیر نظر داشته باشید و بازی فقط مسابقه ساخت موتورهای جدا از هم نباشد.
بازیکنانی که از چند مسیر مختلف برای پیروزی لذت میبرند نیز فضای زیادی برای آزمایش دارند. ساختمانها، کلیسای جامع، شاگردها، فضیلت و با افزونه، ابزارها و تزئینات میتوانند هسته استراتژی شما را تشکیل دهند.
چه کسانی احتمالاً از این بازی لذت نخواهند برد؟
اگر بازیهای بسیار سبک با آموزش پنجدقیقهای میخواهید، معماران پادشاهی غربی احتمالاً کمی سنگینتر از چیزی است که دنبالش هستید.
خود نوبتها سادهاند و در اکثر مواقع فقط یک کارگر قرار میدهید، اما فهم ارتباط میان مکانها، ساختمانها، شاگردها، مسیر فضیلت، بازار سیاه و زندان در جلسه اول کمی زمان میبرد. درجه پیچیدگی ۲.۷۶ از ۵ نیز بازی را در محدوده متوسط قرار میدهد.
از طرف دیگر، اگر تعامل منفی را دوست ندارید، سیستم دستگیری کارگران ممکن است گاهی اذیتتان کند. هیچکس منابع یا ساختمانهای شما را نابود نمیکند، اما رقیب میتواند تعداد زیادی از کارگرانتان را یکجا از نقطهای جمع کند و شما را مجبور کند برای بازگرداندن آنها برنامهریزی کنید.
بازی همچنین برای کسانی که انتظار یک تجربه داستانی عمیق از فضای قرون وسطایی دارند ساخته نشده است. تم بهخوبی با مکانیزمهای فضیلت، بازار سیاه، زندان و ساختوساز هماهنگ شده، اما همچنان با یک بازی استراتژیک یورو طرف هستیم و روایت داستانی محور اصلی نیست.
کیفیت ساخت نسخه ارائهشده در آلفان
نسخه ارائهشده در آلفان، چاپ جدید دهکده بردگیم است و نسبت به چاپهای قدیمی این محصول تغییرات قابلتوجهی در تولید آن انجام شده است.
صفحه بازی این نسخه بازطراحی شده و کارتها، کاور جعبه و بخشهای گرافیکی نیز با اسکن و اصلاح مجدد رنگ و کیفیت آماده شدهاند.
خود بازی از نظر تعداد قطعات نیز محصول نسبتاً پرجزئیاتی است. نسخه پایه اصلی شامل 100 کارگر چوبی، نشانگرهای بازیکنان، مجموعه بزرگی از منابع چوبی، کارتهای ساختمان و شاگرد، کارتهای بازار سیاه، بدهی و پاداش و صفحه اصلی بازی است.
در مجموع، نسخه دهکده از نظر محتوا نسخه کاملی از معماران پادشاهی غربی محسوب میشود و وجود بازی پایه، حالت تکنفره در جعبه، بخش مهمی از ارزش این تولید را تشکیل میدهد.
ارزش خرید در مقایسه با قیمت
معماران پادشاهی غربی از آن بازیهایی است که ارزش خریدش بیشتر از تعداد دفعاتی میآید که میتوانید با استراتژیهای متفاوت سراغش بروید.
در بازی پایه 40 کارت ساختمان و 40 کارت شاگرد وجود دارد و ترکیب این کارتها در هر جلسه میتواند موتور اقتصادی و مسیر امتیازگیری متفاوتی ایجاد کند.
سیستم فضیلت هم اجازه میدهد بازی را با رویکردهای مختلف تجربه کنید. لازم نیست همیشه برای رسیدن به فضیلت حداکثری تلاش کنید و گاهی بازی در بخش پایین مسیر و استفاده از بازار سیاه میتواند استراتژی کاملاً معتبری باشد.
وجود حالت تکنفره نیز باعث میشود محصول فقط زمانی قابل استفاده نباشد که گروه کامل برای بازی داشته باشید.
برای کسی که به بازیهای استراتژیک متوسط و کارگرگذاری علاقه دارد، مجموعهای که دهکده ارائه کرده از نظر حجم محتوا و تکرارپذیری گزینه ارزشمندی است.
مقایسه کوتاه با بازیهای همسبک
اگر عصر حجر (Stone Age) را تجربه کرده باشید، هر دو بازی از کارگرگذاری برای جمعآوری منابع و ساختوساز استفاده میکنند، اما معماران پادشاهی غربی بهمراتب تعاملیتر و پیچیدهتر است. در عصر حجر معمولاً رقابت اصلی بر سر اشغال فضاهاست، در حالی که اینجا میتوانید چند کارگر در یک محل جمع کنید و رقبا نیز امکان دستگیری آنها را دارند.
در مقایسه با اربابان واتردیپ (Lords of Waterdeep)، هر دو بازی ورود مناسبی به کارگرگذاری استراتژیک محسوب میشوند، اما معماران سیستم متفاوتتری برای استفاده از کارگران دارد و مسیر فضیلت و زندان لایههای بیشتری به تعامل بازیکنان اضافه میکنند.
مقایسه جالب دیگر با مهاجمان دریای شمال (Raiders of the North Sea) است؛ بازی دیگری از شم فیلیپس (Shem Phillips) که از نظر طراحی گرافیکی و نگاه متفاوت به کارگرگذاری شباهت خانوادگی محسوسی با معماران دارد. بااینحال، در مهاجمان سیستم «یک کارگر بگذار، یک کارگر بردار» هسته اصلی نوبت است، در حالی که معماران روی انباشتن تعداد بیشتری کارگر در نقاط مختلف تمرکز دارد.
اگر بازیهای کارگرگذاری را دوست دارید اما از مدل کلاسیک «خانه موردنیازم را قبل از من گرفتند و دیگر هیچ کاری نمیتوانم بکنم» خسته شدهاید، معماران پادشاهی غربی یکی از متفاوتترین گزینههای این سبک است.
جمعبندی نهایی برای تصمیمگیری
معماران پادشاهی غربی (Architects of the West Kingdom) یک بازی استراتژیک متوسط با مکانیزم کارگرگذاری است که ایده آشنای این سبک را با چند تغییر بسیار هوشمندانه بازطراحی کرده است.
هرچه کارگران بیشتری در یک محل داشته باشید، اکشن شما در آن نقطه قدرتمندتر میشود؛ اما جمعشدن کارگران شما همزمان فرصت خوبی برای رقبا ایجاد میکند تا آنها را دستگیر کنند و برای دریافت پول به زندان تحویل دهند.
در کنار این سیستم، باید منابع مدیریت کنید، شاگردهای مناسب استخدام کنید، ساختمان بسازید، در ساخت کلیسای جامع مشارکت داشته باشید و دائماً جایگاهتان روی مسیر فضیلت را زیر نظر بگیرید.
بازار سیاه و روشهای خلافکارانه میتوانند سرعت پیشرفتتان را افزایش دهند، اما کاهش بیش از حد فضیلت برخی فرصتها را از شما میگیرد و ممکن است در پایان بازی هزینه داشته باشد. همین تضاد میان مسیر شرافتمندانه و میانبرهای سودآور، شخصیت خاصی به بازی داده است.
اگر از بازیهای استراتژیک متوسط، ساخت موتور، مدیریت منابع و کارگرگذاری لذت میبرید و در عین حال دوست دارید تعامل بازیکنان بیشتر از صرفاً گرفتن یک خانه از روی صفحه باشد، معماران پادشاهی غربی انتخاب بسیار خوبی است.
اما اگر دنبال یک بازی خانوادگی بسیار ساده و سریع هستید، پیچیدگی حدود 6 از 10 و تعداد سیستمهای درگیر احتمالاً کمی بیشتر از چیزی است که میخواهید.
معماران پادشاهی غربی نه آنقدر سبک است که بعد از دو جلسه همه تصمیمهایش را دیده باشید و نه آنقدر سنگین که برای شروع بازی لازم باشد یک نفر از جمع مرخصی استعلاجی بگیرد. درست در محدودهای قرار میگیرد که میتواند بازیکن را بارها برای امتحانکردن مسیرهای تازه به میز برگرداند.
