اسکات
Scout
کارتهات رو نمیتونی مرتب کنی؛ پس یا با همون چیزی که داری یک نمایش بهتر اجرا کن، یا بهترین کارت رقیبت رو اسکات کن!
در مکانیزم برتری پلکانی، یک بازیکن کارت یا ترکیبی از کارتها رو بازی میکنه و بازیکن بعدی برای ادامه رقابت باید ترکیبی همنوع اما با قدرت برابر یا بیشتر، یا طبق قوانین بازی قویتر، روی اون قرار بده.
برای مثال ممکنه یک بازیکن یک جفت 5 بازی کنه و نفر بعد برای شکست دادن اون مجبور باشه جفتی با عدد بالاتر بازی کنه. بازیکنان یکی پس از دیگری قدرت ترکیبها رو افزایش میدن و به همین دلیل روند بازی حالتی «پلکانی» پیدا میکنه.
اگر بازیکنی نتونه یا نخواد ترکیب قویتری بازی کنه، معمولاً باید Pass بده. این روند ادامه پیدا میکنه تا زمانی که سایر بازیکنان از ادامه رقابت کنار بکشن و آخرین بازیکنی که موفق شده کارت بازی کنه، فرصت شروع دور بعدی با یک ترکیب تازه رو به دست بیاره.
بخش مهم این مکانیزم فقط داشتن کارتهای قوی نیست. بازیکن باید تصمیم بگیره چه زمانی کارتهای قدرتمندش رو خرج کنه، چه زمانی از رقابت کنار بکشه و چطور ترکیبهای دستش رو حفظ کنه تا در مراحل بعدی کنترل بازی رو در اختیار داشته باشه.
در بسیاری از بازیهای Ladder Climbing هدف اینه که بازیکن زودتر از بقیه کارتهای دستش رو تمام کنه، به همین دلیل این مکانیزم اغلب در کنار مدیریت دست (Hand Management) و خلاص شدن از کارتها (Shedding) دیده میشه.
بازیهایی مثل Tichu، SCOUT، Haggis و The Great Dalmuti از نمونههای شناختهشده بازیهایی هستند که از مکانیزم برتری پلکانی استفاده میکنن.