توضیح:
در مکانیزم تقابل مستقیم (Take That) بازیکن ها فقط روی پیشرفت خودشون تمرکز نمیکنن و میتونن مستقیما روی وضعیت حریف اثر منفی بذارن.
این اثر ممکنه شامل گرفتن کارت یا منابع، کم کردن امتیاز، خراب کردن یک برنامه، مجبور کردن بازیکن به انجام یک اکشن یا فرستادن یک اثر منفی به سمت اون باشه.
تفاوت Take That با تعامل معمولی اینه که اثر حرکت شما مستقیما متوجه یک یا چند بازیکن دیگه میشه و معمولا هدفش عقب انداختن اونهاست.
این مکانیزم فضای رقابتی و پرکل کلی ایجاد میکنه و در بازی های خانوادگی و پارتی گیم ها خیلی رایجه. البته برای بعضی جمع ها همین خرابکاری مستقیم اوج لذت بازیه و برای بعضی ها آغاز فروپاشی تمدن.
نمونه بازی ها:
Munchkin، گربه های انفجاری، Unstable Unicorns، Here to Slay
تو موشتطیل دو به دو یار میشین و باید با عوض کردن کارت ها، 4 تا موش یک شکل جمع کنین. وقتی موفق شدین، بدون اینکه بقیه بفهمن به یارتون علامت بدین تا داد بزنه «موش داری!»؛ فقط حواستون باشه تیم های دیگه قبل از یارتون مچتون رو نگیرن!